LST - techniki formowania i trenowania roślin
Jak łatwo wpływać na kształt roślin, aby uzyskać z nich jak najwięcej? Dzięki odpowiedniemu formowaniu możesz zebrać obfite plony nawet na niewielkiej przestrzeni. Przygotowaliśmy dla Ciebie przegląd najpopularniejszych technik stosowanych zarówno przez hobbystycznych growerów, jak i profesjonalnych uprawiających.
Doświadczeni uprawiający wiedzą, że plon nie zależy wyłącznie od genetyki lub odżywiania. Istotną rolę odgrywa również struktura rośliny. Techniki takie jak supercropping, schwazzing czy ScrOG pozwalają celowo modyfikować wzrost, zwiększać skuteczność oświetlenia i osiągać znacznie lepsze rezultaty. Przypomnijmy, jak działają i kiedy warto je stosować.
Topping: Przycinanie wierzchołków
To podstawowa technika, którą powinien znać każdy grower. Polega na prostym przycięciu wierzchołków roślin, aby w tym miejscu doszło do rozgałęzienia. Większość uprawiających po raz pierwszy przycina rośliny, gdy mają one trzy piętra właściwych liści, z wyjątkiem niektórych specyficznych stylów uprawy, np. SoG. Po przycięciu z głównej łodygi wyrastają dwa nowe wierzchołki, a cztery boczne gałęzie piętro niżej zaczynają rosnąć szybciej. Roślina powinna mieć dzięki temu sześć nowych wierzchołków znajdujących się mniej więcej na tej samej wysokości.
Możesz przycinać rośliny również kilka razy, ale wyłącznie w fazie wegetatywnej, czyli wzrostu. Po przełączeniu na kwitnienie usuwanie wierzchołków pozbawiłoby Cię jedynie przyszłych kwiatostanów. Im więcej razy przytniesz rośliny, tym bardziej będą się rozkrzewiać.
Fimming: Uszczykiwanie wierzchołków
Technika uszczykiwania wierzchołków, o której mówi się, że powstała przez przypadek, a od tego pochodzi jej angielska nazwa F*** I Missed. Fimming polega na przycięciu pędów wierzchołkowych tak, aby pozostało około 20% ich pierwotnej długości. Przy prawidłowym uszczyknięciu roślina zamiast dwóch wytworzy cztery lub więcej nowych wierzchołków znajdujących się blisko siebie. Rezultatem są niskie rośliny z kwiatostanami rozmieszczonymi blisko siebie i wysokim plonem.
Defoliacja: Usuwanie liści
Liście są miejscem, w którym zachodzi fotosynteza, i są niezbędne dla roślin. Mimo to większość uprawiających regularnie usuwa część liści swoich roślin. Zwykle robią to, aby poprawić przepuszczalność łanu dla światła i powietrza, pomagając zapobiegać pleśni oraz zwiększając plony. Z defoliacją nie należy jednak przesadzać i trzeba wiedzieć, kiedy oraz które liście usuwać.
W fazie wegetatywnej: Wśród uprawiających rozpowszechniony jest mit, że usuwanie dużych liści pomaga roślinom kierować energię na tworzenie nowych wierzchołków. W rzeczywistości prowadzi to do spowolnienia wzrostu. Dlatego w fazie wzrostu usuwaj wyłącznie liście, które zacieniają niższe gałęzie, rosną do środka rośliny, dotykają podłoża lub znajdują się w cieniu. Usuwaj również liście żółknące albo uschnięte.
W fazie kwitnienia: Mimo że również podczas kwitnienia rośliny potrzebują liści, delikatna defoliacja pomaga tworzyć lepszy mikroklimat i zapobiegać pleśni. Szczególnie w przypadku uprawy indoor dobrym rozwiązaniem jest usunięcie liści z najniższych pięter, do których nie dociera światło. Usuń także większe liście zacieniające dojrzewające kwiatostany. W miarę zbliżania się zbiorów regularnie usuwaj z roślin również liście żółknące i zasychające.
Schwazzing: Ekstremalna defoliacja
Liście, do których dociera wystarczająca ilość światła, przeprowadzają fotosyntezę i wytwarzają węgiel, będący źródłem cukrów dla pozostałych części rośliny. Z kolei zacienione liście magazynują węgiel i przeprowadzają fotosyntezę w minimalnym stopniu. Dlatego usunięcie zacienionych liści pomaga roślinom lepiej wykorzystywać dostępny węgiel i prowadzi do wyższych plonów.
Schwazzing to metoda spopularyzowana przez J. Haupta w książce „Three A Light”, polegająca na wielokrotnym, ekstremalnym usuwaniu liści w ciągu pierwszych trzech tygodni kwitnienia. Rezultatem są niższe rośliny z długimi kwiatostanami, również na dolnych gałęziach.
Jak to zrobić: Pierwszego dnia kwitnienia usuń wszystkie duże liście wachlarzowate. Nie tylko zwiększysz w ten sposób przepuszczalność korony, ale także zmusisz rośliny do skupienia się na rozwoju nowych liści zamiast na wydłużaniu łodyg, dzięki czemu pozostaną bardziej zwarte i nie wyciągną się tak mocno. Pamiętaj, że usunięcie dużych liści oznacza utratę znacznego zapasu składników odżywczych. W ciągu kolejnych dziesięciu dni zwiększ dawkę składników odżywczych o około 20%, stosując mieszankę z przewagą fosforu i potasu, przeznaczoną do kwitnienia.
Drugą defoliację przeprowadź 20. dnia fazy kwitnienia i ponownie usuń wyłącznie duże liście. Uważaj, aby nie uszkodzić rozwijających się kwiatów. W trzecim tygodniu kwitnienia roślina ma już za sobą fazę wydłużania łodyg, a dzięki pierwszemu przycięciu pąki powinny rosnąć blisko siebie. Po drugim przycięciu kwiaty rozwiną się blisko siebie, a rezultatem będą długie kwiatostany. Jedną z zalet schwazzingu jest również to, że w przeciwieństwie do tradycyjnego postępowania nie trzeba przycinać dolnych gałęzi, ponieważ dzięki brakowi liści również do nich dociera wystarczająca ilość światła i można uzyskać na nich ładne kwiaty.
ScrOG: Przeplatanie przez siatkę
Screen of Green (ScrOG) to technika formowania roślin w poziomej płaszczyźnie za pomocą siatki lub kratki. Ma ona wiele zalet, szczególnie w uprawie indoor przy sztucznym oświetleniu. Jeśli pozostawisz rośliny bez formowania, będą zawsze rosnąć bardziej w górę niż na szerokość. Główna gałąź znajdzie się zbyt blisko lampy do uprawy, podczas gdy do wierzchołków na niższych piętrach będzie docierać zbyt mało światła. Celem przeplatania przez siatkę jest stworzenie jednolitej powierzchni wierzchołków, które wszystkie otrzymują maksymalną ilość energii ze źródeł światła.
Jak to zrobić: Umieść siatkę podporową na wysokości 20-30 cm nad podstawą rośliny. Zacznij przeplatać wierzchołki, gdy wyrosną 5 centymetrów ponad oczka siatki. Stopniowo prowadź główne gałęzie we wszystkich kierunkach, a gdy siatka będzie niemal całkowicie wypełniona, przełącz rośliny na kwitnienie i kontynuuj przeplatanie przez kolejne dwa do trzech tygodni, aż rozpocznie się pełnia kwitnienia i rośliny przestaną się wyciągać.
LST: Zginanie łodyg
LST (Low Stress Training) to łagodna metoda formowania roślin, podczas której gałęzie są powoli zginane i podwiązywane. Zginanie łodyg można wykorzystywać na wiele sposobów: od rozłożenia korony i odsłonięcia dolnych gałęzi na działanie światła po formowanie fotogenicznych roślin w stylu bonsai. Zginanie może również pomóc w przypadku roślin, które nadmiernie wyrosły we wczesnej fazie kwitnienia.
Jak to zrobić: Za pomocą miękkiego drutu do podwiązywania, sznurków lub plastikowych klipsów zacznij zginać główną łodygę, a później także boczne gałęzie na zewnątrz, od środka rośliny. W ten sposób odsłonisz większą powierzchnię liści na działanie światła i pobudzisz wzrost nowych pędów. LST wykonuj wyłącznie w fazie wegetatywnej oraz w pierwszych tygodniach kwitnienia, dopóki łodygi pozostają elastyczne.
Supercropping: Łamanie łodyg
Supercropping to technika, w której celowo naruszasz wewnętrzną strukturę łodygi, aby ją wygiąć, ale nie doprowadzić do jej pęknięcia. Roślina reaguje na stres wzmocnieniem uszkodzonego miejsca i intensywniejszym wzrostem w innych częściach. Łamanie łodyg należy do zaawansowanych technik i wymaga pewnej ręki.
Jak to zrobić: Wybierz elastyczną łodygę w fazie wzrostu, a następnie delikatnie ściskaj ją i masuj między palcami, aż lekko zmięknie. Potem wygnij pęd w pożądanym kierunku. Jeśli gałąź nie chce utrzymać nowej pozycji, przywiąż ją lub podeprzyj. W ciągu kilku dni roślina wytworzy zgrubiałe zgrubienia na uszkodzonej łodydze.
Formowanie to sposób na osiągnięcie lepszych rezultatów bez konieczności zmiany odżywiania lub oświetlenia. Zacznij od prostych technik, takich jak topping lub LST, i stopniowo odkrywaj, co najlepiej odpowiada Twoim roślinom.
Interesują Cię nowości z dziedziny uprawy oraz wskazówki dla początkujących i zaawansowanych uprawiających? Wszystko to i znacznie więcej znajdziesz na naszym blogu Higarden.